uni61ths510 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان بررسي ميزان شيوع حاملگي پرخطر و تاثير آن برپارامترهاي بعد از تولد و پيامد بارداري در مادران باردار مراجعه كننده به زايشگاه مركز آموزشي- درماني دزياني گرگان 1388-89 1388 1389 uni61ths510 دكتراي حرفه اي دكترا 38 مقدمه و هدف : حاملگي تغييرات فيزيولوژيك چشمگيري را در اكثر سيستمهاي عضوي بدن به وجود مي آورد. عوامل خطر زيادي وجود دارند كه مي توان آنها را شناسايي كرد و در روند اقدامات درماني حاملگي ، آنها را به نحو مناسبي مد نظر قرار داد. هدف از اين مطالعه تعيين ميزان خطر در زنان باردار و تاثير آن در هدايت مادري و نوزادي مي باشد. مواد و روشها : در اين مطالعه مقطعي- تحليلي ، براي اجراي كار جدولي تهيه شد كه ريسك فاكتورهاي حاملگي پرخطر در آن قيد شده بود. كمترين امتياز 1 وبالاترين امتياز 7 بود. اين پرسشنامه براي مادران بارداري كه به درمانگاه زايشگاه دزياني مراجعه كرده و بستري شدند تكميل شدو با توجه به كسب امتياز كمتر از 7 يا بيشتر يا مساوي 7 ، افراد به 2 گروه كم خطر و پرخطر مشخص گرديده . پيش آگهي بارداري از جهت نحوه زايمان (طبيعي / سزارين ) - فتال ديسترس نوزاد- نياز به مانيتورينگ نوزاد-آپگار نوزادي- ناهنجاري نوزاد - وضعيت سلامت مادر بعد از زايمان -مشكلات بعد از زايمان - وزن نوزاد در دو گروه پر خطر و كم مقايسه گرديد. داده ها پس از جمع آوري و كد بندي با نرم افزار SPSS16 وارد رايانه شد، سپس با محاسبه شاخص هاي مركزي مانند درصد ها و ميانگين و انحراف معيار توصيف و توسط آماده هاي آزمون پارامتريك و ناپارامتريك تحليل شد. يافته ها : در اين مطالعه 804(63/5%) حاملگي پرخطر با 462نفر(36/5%) حاملگي كم خطر مقايسه شدند. از نظر عوارض بارداري تنها دو مورد گزارش شد كه در گروه پرخطر بود. وزن تولد قل اول در دو گروه پرخطر و كمخطر با يكديگر اختلاف معناداري نشان داد. از نظر نوع زايمان ، نيز اختلاف بين دو گروه معنادار بود بدين ترتيب كه سزارين در گروه پرخطر بيشتر از گروه كم خطر ديده شد. از نظر ديسترس و پايش جنين طي بارداري ، بين دو گروه اختلاف معناداري مشاهده شد. در گروه نولي پارها ريسك ايجاد حاملگي پرخطر نسبت به گروه كم خطر بيشتر بود . سن مادر در گروه مورد در اكثريت موارد در مخدوده پرخطر كمتر از 18 سال يا بالاي 35 سال بود و اختلاف معناداري از اين نظر بين دو گروه وجود داشت. 75/1% افرادي كه كمتر از 5 بار ويزيت شده بودند يا پس از 27 هفته بارداري براي ويزيت مراجعه كرده بودند در گروه پرخطر قرار داشتند. در مورد سابقه نازايي نيز حدود 80% افرادي كه بيش از دو سال سابقه نازايي داشتند در گروه پرخطر بودند و اين اختلاف معنادار بود(p-value=0/027) . در مورد سابقه سقط نيز حدود 90% افرادي كه بيش از دو سال سابقه داشتند در گروه پرخطر بودند و اين اختلاف معنادار بود. (p-Value=0.000) نوزاد پست ترم در 77 مورد مشاهده كه تماما در گروه پرخطر بودند. اين اختلاف از نظر آماري معنادار بود. (p-value=0.000). نتيجه گيري : با توجه به نتايج مطالعه حاضر و مقايسه آن با ساير مطالعات، ميتوان چنين نتيجه گيري كرد كه در مادران بارداري كه داراي سابقه مشكلات حاملگي مانند سابقه سقط يا نازايي مي باشند.بايستي توجه خاصي به ويزيتهاي دوران بارداري نمود و خطرات عدم ويزيت و پيگيري هاي به موقع را به ايشان دقيقا گوشزد نمود. از طرفي توجه به بارداري زنان بالاتر از 30 سال و نيز كساني كه به هر دليلي تحت سزارين قرار مي گيرند بايد از خطوط اصلي براي كاهش خطر حاملگي هاي پرذخطر باشد. واژگان كليدي : حاملگي پرخطر ، سابقه نازايي، ويزيتهاي دوران بارداري، سن مادر. 1240488050