<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdsm_thesis>
<thesis_code>uni61ths509</thesis_code>
<thesis_org_id>61</thesis_org_id>
<thesis_org_title>دانشگاه علوم پزشكي گلستان</thesis_org_title>
<thesis_title></thesis_title>
<thesis_title_fa>بررسي برخي عوامل مرتبط با ديابت حاملگي و عواقب نامطلوب آن در مراجعين به بيمارستان مركز آموزشي - درماني دزياني گرگان در شش ماهه اول 1387</thesis_title_fa>
<thesis_edu_date>1388-89</thesis_edu_date>
<thesis_s_date>1388</thesis_s_date>
<thesis_e_date>1389</thesis_e_date>
<thesis_call_no>uni61ths509</thesis_call_no>
<thesis_irandoc_call_no></thesis_irandoc_call_no>
<thesis_language></thesis_language>
<thesis_field>دكتراي حرفه اي</thesis_field>
<thesis_degree>دكترا</thesis_degree>
<thesis_pages>49</thesis_pages>
<thesis_description></thesis_description>
<thesis_content></thesis_content>
<thesis_web_url></thesis_web_url>
<thesis_budget></thesis_budget>
<thesis_subject></thesis_subject>
<thesis_mesh></thesis_mesh>
<thesis_abstract>مقدمه : ديابت يكي از شايعترين عوارض درون بارداري است. بيماران به دو گروه تقسيم مي شوند، آنهايكه قبل از بارداري ديابت داشتند(ديابت آشكار) و آنهايي كه در طول دوران بارداري ديابت آنها تشخيص داده شده است(ديابت بارداري) . ديابت حاملگي به صورت شدت هاي مختلف عدم تحمل به كربوهيدرات تعريف مي شود كه اولين بار در دوران حاملگي شروع شده يا تشخيص داده مي شود. ديابت دوران بارداري در بيش از 8% كل بارداري ها اتفاق مي افتد. تشخيص ديابت حاملگي مهم زيرا با يك سري پيامد هاي نامطلوب جنيني و مادري همراه مي باشد.  اين مطالعه به صورت مقطعي، توصيفي بوده كه با هدف بررسي برخي عوامل مرتبط با ديابت حاملگي و عواقب نامطلوب آن انجام شده است.    مواد و روشها : بعد از مطالعه 60 مورد پرونده بيماران گرفتار كه ديابت بارداري آنها از طريق تست هاي اوليه بارداري تشخيص داده شده بود ، داده ها و اطلاعات دريافتي در پرسشنامه هاي تهيه شده وارد شده و مورد آناليز قرار گرفت. داده هايي از قبيل سن، گروه قومي، تعدادزايمان ، سابقه ديابت خانوادگي، سابقه ديابت در حاملگي قبلي، سقط در اين بارداري و بارداري هاي قبلي ، ماكروزومي و هيدرآمنيوس مودرآناليز قرار گرفت.   يافته ها : در اين مطالعه 75%زنان باردار مبتلا سن بالاتر و مساوي 30 سال داشتند، 68/3%موارد قوميت فارس، 86/7% مولتني پار، 45% سابقه فاميلي ديابت ، 26.9% سابقه ديابت در حاملگي قبلي داشتند. 34.5% BMI در حد 40-30، و 10%موارد 40<BMI  داشتند.عوارض جنيني : در 16.7%زايمان زودرس ، در 5% محدوديت رشد، در 10% موارد هيدر آمنيوس ، در 1.7% موارد ماكروزومي (وزن 4500<گرم) در موارد وزن بين 4500-4000 داشتند. 33% دچار iUFDو 40% بستري شده بودند.  عوارض مادري : 43.3% موارد پره آكلامپسي و 82.7% سزارين شده بودند.   نتيجه گيري : براساس نتيجه بذست آمده ، سن ، BMI، افزايش تعداد حاملگي ، ديابت در خانواده ، سابقه ديابت در حاملگي قبلي و سابقه ماكروزومي با ديابت حاملگي در ارتباط مي باشد. شيوع سزارين پره آكلامپسي ، بستري نوزاد و هيدر آمنيوس در ديابت بارداري افزايش ميابد.</thesis_abstract>
<thesis_abstract_fa></thesis_abstract_fa>
<thesis_keyword></thesis_keyword>
<thesis_keyword_fa>واژگان كليدي : ديابت بارداري ، ماكروزومي، هيدر آمنيوس ، پره آكلامپسي.</thesis_keyword_fa>
<thesis_author></thesis_author>
<thesis_ds></thesis_ds>
<thesis_da></thesis_da>
<thesis_update>1240488049</thesis_update>
</rdsm_thesis>
